Teams

In een fraaie door vuurwerk en rookbommen omlijste ambiance aan de Sportlaan in Ermelo voltrok zich voor de ogen van een kleine 3000 toeschouwers de met veel tam tam aangekondigde „Derby van de Veluwe”. 

Het voorspel was fraai, maar de wedstrijd werd niet het hoogtepunt dat velen gehoopt hadden. Daarvoor was de inbreng van VVOG vanmiddag te gering. Voor een echte wedstrijd heb je twee ploegen nodig en VVOG was er vanmiddag niet. 

Ondanks twee wijzigingen in de opstelling die meer aanvallende pretenties deden vermoeden – aanvaller Oussama Labari voor middenvelder Douwe Dijkstra en Modoe Nyang voor Kevin van der Vlag – wist VVOG nooit een stempel op de wedstrijd te drukken.

Al in de 6de minuut was er het eerste gevaar voor de goal van VVOG, maar de sterk keepende Frans Koornberg was op zijn post. DVS overliep het middenveld van VVOG met zijn bewegende middenvelders waardoor VVOG constant onder druk stond en nooit zijn aanval in stelling kon brengen. De achterhoede had zijn handen meer dan vol aan de beweeglijke van Warven, de steeds naar binnentrekkende de Ruiter, de sleurende spits van der Kamp en de technisch sterke balvaste Ahrends. Jan Jurrien Hop restte al in de 13de minuut niets anders dan de doorbrekende van Warven voor een vol punt op het kunstgras te deponeren wat geel betekende.

In de 28ste minuut gebeurde wat al in de lucht hing. Tussen de linies doorvoetballend vond DVS’33 de dieplopende spits van der Kamp. Hij was iets eerder bij de bal dan de uitlopende Frans Koornberg, ging naar het kunstgras en een penalty was zijn deel. Geel voor Koornberg, waar rood ook nog gekund had. De Ruiter verzilverde de penalty feilloos en zette VVOG op een terechte achterstand 1-0.

Pas in de 44ste minuut de eerste echte gevaarlijke aanval van VVOG, maar de voorzet belandde echter op de bovenkant van de lat in plaats van op het voorhoofd van Richard Haklander.

De rust brak aan met een 1-0 stand en dat was een magere afspiegeling van de krachtverhouding.

Met in de tweede helft Kevin van der Vlag op rechts – hij was Modoe Nyang (nog weinig wedstrijdritme) komen vervangen – werd het niet veel beter.

Het spelbeeld veranderde nauwelijks. DVS’33 bleef de betere ploeg die ook in de 56 en 57ste minuut twee keer gevaarlijk werd. Van Warven schoot tegen de lat en Frans Koornberg behoedde VVOG voor de genadeslag door een voorzet vlak voor de voet van een inlopende aanvaller te onderscheppen. 

Maar de genadeslag kon niet uitblijven. In de 63ste minuut perste DVS’33 er weer eens een fraaie aanval uit die koppend werd afgerond door van der Kamp. De 2-0 stand was volkomen verdiend. 

Het enige gevaar bij VVOG kwam uit vrije trappen en corners.

Om de wedstrijd toch nog een andere wending te geven werd er het laatste kwartier 1 op 1 gespeeld. Daartoe werd Martijn Duits vervangen door Douwe Dijkstra. Die omzetting betaalde zich uit. Op aangeven van Lennard van den Brink wist Richard Haklander met een beheerste voetbeweging de bal fraai over de doelman te tikken. De aansluittreffer bracht VVOG iets meer in de wedstrijd. Tim Brockhoff probeerde het van verre met een afstandsschot dat net naast verdween. Maar dat was het dan wel.

Misschien waren er vanmiddag wel aanvallende bedoelingen, maar het bleef daarbij. VVOG zat nooit in de wedstrijd en DVS’33 liet blijken toch enkele stappen verder te zijn in hun ontwikkeling. De koppositie misstaat DVS’33 niet en VVOG moet zich heel tevreden stellen met een plaats in het linkerrijtje. 

Dat zijn de verhoudingen na een derby die nooit een echte wedstrijd werd.