Teams

Na het heldhaftige punt tegen DVS'33 verloor een dolend VVOG simpel van Staphorst.

Het was zaterdag zowel bovenin als onderin bijna D-day in de Hoofdklasse C. Gespannen gefluister alom over wat de gevolgen zouden zijn als DVS'33 dit en Urk dat, beroerden mijn trommelvliezen zowel voor, tijdens als na de wedstrijd.

Groot belang ook voor Staphorst dat aan een deplorabel seizoen bezig is. Bevonden de geel-blauwen zich normaliter bovenin de competitie, nu zat alles wat Staphorst zat, sip voor zich uit te staren naar de stand in de competitie en dreigt het zwaard van de promotie-degradatie. Er moest dus gewonnen van de groen-witten die -mind you- beste medebroeders van VVOG, ook nog gevaar zouden kunnen lopen. Willen we dit seizoen stappen maken op weg naar een stabiele hoofdklasser dan zijn we toch verplicht om ten minste in het linkerrijtje te eindigen. Was dit besef er wel ?

De harten van spelers, staf, supporters zaten – u zult dat begrijpen-  nog vol van alle belevenissen rond VVOG-DVS'33. Het was voor trainer Ed Engelkes aanleiding om the boys vrij te stellen van de dinsdag training. Zou dat goed uitpakken ?. We zullen nooit weten of het er mee te maken had maar vanaf minuut 1 was helder dat onze jongens totaal uit ritme waren en er ook gedurende de wedstrijd nooit meer in kwamen. Het vorige week op strijd en inzet gelauwerde middenveld was werkelijk dolende waardoor de aansluiting tussen de linies ontbrak niet in het minst omdat de voorwaartsen nauwelijks aanstalten maakten om aanspeelbaar te zijn. En dat leidde vanaf het begin tot hachelijke situaties rond het VVOG doel, het geluk van een wel alerte doelman Frans Koornberg én het gebrek aan scorend vermogen van Staphorst waardoor het nog lang 0-0 bleef. De complete staf greep in en probeerde wegwijzers uit te reiken om uit het doolhof te geraken maar hun smeekbeden waren aan dovemans oren gericht. Voor het eerst werd VVOG in de -let wel- 35e minuut dreigend door een schot van Pernelly Biya. Net voor rust vlogen op een messcherpe voorzet van Martijn Brakke maar liefst 2 Staphorsters -ik meen in klederdracht- centimeters en volkomen vrij, centimeters naast de bal om het oordeel al voor de rust te vellen. Het wachten was op…u raadt het al. De ontlading van die bevrijdende goal kwam al snel na de rust toen uit een corner de bal zo rond de penaltystip werd teruggelegd op Martijn Brakke die met een droge schuiver de trekker overhaalde en door een mêlee van spelers Frans Koornberg kansloos liet. Niet veel later velde diezelfde Martijn Brakke het slotvonnis door uit een voorzet van rechts voor Lennard van den Brink te kruipen en beheerst de 2-0 op het scordebord deed prijken. Trainer Ed Engelkes bracht Stefan Jansen en Oussame Labari in en dat leidde eindelijk in de 60e minuut tot een mooie aanval met een slotsonate van Pernelly Biya op de lat maar daarmee was ook wel alles gezegd en gedaan.

Tegen Drachten volgende week zullen we toch echt uit een ander vaatje moeten tappen om dit seizoen op een waardige manier af te sluiten anders zou de laatste wedstrijd tegen CSV Apeldoorn op 9 mei nog maar opeens uitermate belangrijk kunnen worden.