Teams

Een dolend VVOG zag de euforie van vorige week in 10 minuten tijd als sneeuw voor de zon vervliegen tegen een getergd Urk (3-1).

Op Urk spelen is de uitdrukking, want de kleinste gemeente van Flevoland is met bijna 20.000 inwoners, een voormalig eiland met een zeer hechte, gelovige gemeenschap én de grootste vissersvloot en visverwerkende industrie in Nederland. De Urkers stralen die afkomst in alle trots uit. VVOG heeft een uit de traditie geboren grote vriendschap met de Urkers en ook zaterdag was dat volop te zien.

De Urkers waren en zijn helemaal gefocust op twee zaken. Ten eerste, de beloning van goed voetbal in een eerste overwinning en ten tweede die "once in a lifetime" bekerhappening tegen AJAX op 28 oktober.

Succes maakt hongerig en met succes maak je vrienden. Na de puike voetbalpartij vorige week tegen Harkema, leefde menig VVOG'er een week op de wolken en de schare bewonderaars was, zo bleek gisteren, gegroeid.

Hoe moeilijk het is om onder andere omstandigheden, tegen een andere ploeg, dat succes te herhalen ondervond VVOG aan den lijve. Het stralende weer van de morgen had plaats gemaakt voor een herfstdecor en dat leek de opmaat voor het spel van de Harderwiekers. Was het tactisch huiswerk wel goed gedaan ? In de beginperiode leek het daar niet op want veelvuldig waren de aanwijzingen van verschillende spelers aan elkaar. De linksback van Urk bijvoorbeeld, speelde diep van zijn goal en dat bracht Pernelly Biya behoorlijk in verwarring. Ging hij mee met die verdediger dan kon hij niet voor zijn en zo zag je meer vraagtekens. Onrustig was het daardoor. In statische voetbalpatronen ging het achterin goed, de verdedigers wisten elkaar te vinden. Maar Urk was gebrand op die eerste overwinning en op die felheid kon VVOG de hele wedstrijd niet het antwoord vinden. De onrust vertaalde zich in heel veel foutieve balaannames en passes zelfs over korte afstand. Geluk bij een ongeluk had ook Urk te maken met datzelfde euvel waardoor de ploeg weliswaar licht bovenliggend was, maar ook van die kant geen sprake was van veel structuur. Daardoor ontstonden er nauwelijks echte mogelijkheden en zo die er waren, waren ze op de vinger van één hand te tellen. In de 6e minuut was daar een scherpe voorzet vanaf links op het VVOG doel maar pinchitter Jan van Slooten kon de bal niet beroeren. Aan de andere kant ontstond er op een pass van Kevin van der Vlag door het midden op Oussama Labari op de rand van het strafschop gebied een één op één situatie met keeper en uitblinker "Kaat" Koffeman die de bal kundig wist te pareren. VVOG was gedurende de rest van de eerste helft niet bij machte de onrust om te zetten naar een individueel of collectief gedegen plan. Slechts de ervaren VVOG goalie Frans Koornberg en -gedurende een groot gedeelte van de eerste helft- Thomas Vossebelt leken het hoofd koel te kunnen houden maar konden het tij ook niet keren, al was daar nog wel een geweldige redding van keeper Koffeman op een prachtig schot van Thomas Vossebelt voor nodig.

De tweede helft leek er aanvankelijk ook geen aangepast plan en uitvoering aan VVOG zijde. Vanaf minuut 50 voltrok zich voor VVOG dan ook een nachtmerrie scenario. Het veelvuldige balverlies op het middenveld werd in die fase genadeloos door Urk afgestraft. Eerst was daar in de 50e minuut een onderschepping waarbij directe verdediger Lars Kerver ten val kwam en hij rechtsbuiten Gerrit Tol niet meer kon bijhalen. De andere VVOG verdedigers waren te laat om de scherpe voorzet er uit te halen en ditmaal was Jan van Slooten er als de kippen bij om met een snelle intikker Frans Koornberg het nakijken te geven. Even later kon de VVOG verdediging het zich aanrekenen dat door door het storende werk van Hessel Snoek weer balverlies optrad en met twee snelle passes opnieuw Jan van Slooten de bal in het net wist te krijgen. En of het niet genoeg was volgde tien minuten later de genadeklap door dezelfde fouten op het middenveld en een te laat reagerende verdediging waardoor William de Boer voor Lennard van de Brink kon komen en de fatale klap uitdeelde. Direct hierna bracht trainer Ed Engelkes Stefan Jansen in voor Kevin van der Vlag waardoor Richard Haklander naar de spits verhuisde maar de wedstrijd was gespeeld. Gelukkig scoorde Thomas Vossebelt, als pleister op de wonde, in de dying seconds van de wedstrijd de 3-1 maar dat deed niets af aan de verdiende overwinning van de Urkers.

Ed Engelkes zag dat te veel van zijn spelers vandaag niet het vermogen hadden om ondere andere condities individueel en collectief hun taken naar behoren uit te voeren. Dat zat in balaannames, keuzes en de omgang met slordig balverlies tegen een ploeg die er alles aan gelegen was om de eerste overwinning binnen te halen. Misschien ook waren een aantal spelers toch in verwarring gebracht door de speelwijze van Urk. Kortom genoeg stof voor spelers, trainers en staf om deze wedstrijd nog eens goed te analyseren want "de weg naar succes gaan nou eenmaal niet alleen omhoog ".