Teams

Genemuiden en VVOG deelden de punten en daar mocht VVOG zich gelukkig mee prijzen.

Never change a winning team en dat deed Ed Engelkes dan ook niet. Hij stuurde dezelfde manschappen de wei in tegen ex-topklasser SC Genemuiden waarvan de motor ook nog haperingen vertoonde (een benauwde 1-0 thuisoverwinning op Drachtster Boys en gelijkspel tegen promovendus HZVV). Veel werk nog te doen voor oud DVS'33 Ermelo trainer Hennie in 't Hof en dat was te merken, want gedurende de gehele wedstrijd stond hij aan de zijlijn om zijn team te coachen. Genemuiden bouwde vanaf acquit een veldoverwacht op omdat VVOG niet in staat was om verzorgd te voetballen. Vooral vanuit stilstaande spelmomenten en door lange ballen werd de druk op het VVOG goal dan ook opgevoerd. Na enkele door Genemuiden uitgedeelde speldeprikken was het in de 10e minuut al raak toen uit een corner Frans Koornberg (helaas geen topdag zoals vorige week) de bal niet kon wegwerken en Anne van der Kolk als de kippen er bij was om de 1-0 aan te laten tekenen.

Het grote wapen van VVOG dit seizoen is dat met Jeremy de Graaf, Jeffrey Arends en Pernelly Byia (helaas, hij had z'n dag niet) uit het niets iets kan onstaan. En dat gebeurde ook in de 21e minuut toen een pass vanuit achter van Tim Brockhoff dwars door het centrum door Jeffrey Arends werd verlengd. Dat soort kansen is wel toevertrouwd aan Jeremy de Graaf en hij wist keeper Albert Flier dan ook onaangenaam te verrassen met een schuiver in het netje (1-1). Langzaam aan kreeg VVOG iets meer grip maar scheidsrechter Luinge (ja, dé scheidsrechter Luinge) gooide onbedoeld roet in het eten. Hij blesseerde zichzelf bij een achteruitloop actie lelijk, waarmee de wedstrijd voor ongeveer een half uur werd stilgelegd. Gelukkig voor beide partijen werd een kundige vervangende leidsman ingevlogen. VVOG had daarna last van een koude start en dat gold ook voor Frans Koornberg. Na -zoals hij later zou zeggen- een vlaag van verstandsverbijstering, stopte hij alweer een lange voorzet buiten zijn strafschop zoals het een keeper betaamt, namelijk met de hand. Dat leverde een gevaarlijke vrije trap op die even zo kundig door Frans Koornberg werd weggeranseld. De VVOG verdediging reageerde niet alert genoeg en de hernieuwde inzet was voor Jacco Riemens voldoende om in de 40e minuut de 2-1 aan te laten tekenen. Na de rust een zelfde speldbeeld. Een te slordig spelend VVOG waardoor het niet in het spel kon komen om structuur te geven aan de zo gewenste gelijkmaker. Aan de andere kant ook een onmachtig Genemuiden dat de bevrijdende 3-1 niet wist aan te tekenen. Te veel cirkelde de bal bij VVOG achterin zonder de intentie om naar voren te worden gezonden. Ed Engelkes kon het niet langer aan zien. Haalde Stefan Jansen er af en Oussama Labari er in zodat ze achterin 1 op 1 kwamen te staan en wel genoodzaakt werden om meer aanvallende druk uit te oefenen. En dat werkte. Alhoewel hierbij de factor "soms zit het mee en soms zit het tegen" een rol speelde . Het zat dit keer mee voor ons toen bij één van de spaarzame aanvallen, Jaimie Bruinier net buiten het strafschopgebied kon aanleggen voor een schot dat nog werd aangeraakt door Gieljan Tissing en de bal daarmee pardoes achter Albert Flier eindigde. De 2-2 werd daarna met hangen en wurgen verdedigd. Talloze hoekschoppen, één keer zelfs vijf achter elkaar, mochten voor de thuisploeg niet baten en laat in de middag mocht VVOG zich achteraf gelukkig prijzen met dit met vereende krachten bevochten punt.

Volgende week -de naar het zich nu laat aanzien- topper tegen de verrassende koploper AZSV dat alle 3 duels nog winnend wist af te sluiten. Tegen SVZW waar tegen wij zo'n smadelijk verlies leden, wisten zij de Wierdenaren met 5-2 af te drogen. Het belooft dus wat daar volgende week zaterdag in Harderwijk. VVOG heeft een week de tijd om een gedegen strijdplan tegen de Aaltenaren uit te denken.