Teams

Een boeiende wedstrijd waarbij de thuisploeg uiteindelijk de kansen beter benutte dan VVOG.

Weg van de snelweg, door een moment van concentratieverlies van chauffeur Ruud Posthumus, ontluikt zich de prachtige entourage van de provincie Drente. We genieten van deze kleurrijke, wat nevelige herfstmiddag in de aanloop naar weer een spannende middag. Zou VVOG, zonder de geblesseerde Stefan Jansen maar met de rentree van rechtsback Rob van der Sluis, de kracht hebben om de stijgende lijn in het voetbal om te zetten in winst. Tegen een gerenommeerde tegenstander ACV, dat al jaren in de top van de Hoofdklasse mee draait . Zonder sterspeler Robin Mulder (hij vertrok naar ASWH)  maar met een zevental verse krachten van onder meer Harkemase Boys, FC Emmen, Ajax en WKE. ACV en VVOG zouden er een boeiende partij van maken. Dat begon in de 5e minuut al met de eerste kans voor ACV waar de man met de mooiste naam van het veld, Edu de Jonge Rosa, na een slim gegeven steekpass van Danny Menting, op 10 meter van de goal net naast de paal richtte. Beide partijen speelden verzorgd voetbal en probeerden elkaar tactisch de loef af te steken. Keeper Ben Wormmeester was een gewaarschuwd mens toen bij een snel vervolg op de topscorer in de Hoofdklasse C, Jeremy de Graaf, vervaarlijk voor hem opdook. Hij onderkende het op tijd. Ik moet zeggen dat ik genoot van de groei die VVOG voetballend doormaakt en de wijze waarop het team probeert in de kracht van de snelle omschakeling te komen. Na 25 minuten  was het vanuit die kracht raak, toen uit een afgeslagen aanval, Oussame Labari de bal razendsnel doorpasste naar Pernelly  Biya die vanuit een ooghoek Jeremy de Graaf al had zien vertrekken. Die had uit die pass op maat al direct met links moeten scoren maar hij genoot kennelijk van de spanning, en uit de caramboulage die volgde, was het een pièce a deux voordat het leer achter Ben Wormmeester verdween, 0-1. Lang konden we niet genieten van die voorsprong want nauwelijks drie minuten later, schoot Lars Kerver al glijdend onder een pass op Imre De Jonge door. Die laatste, wenste het voorbeeld De Graaf niet te volgen en schoot beheerst de bal langs Frans Koornberg en de stand was weer gelijk. Ook daarna bleef het dan weer op de helft van ACV, dan weer aan de andere kant, boeiend waarbij ACV uiteindelijk net voor rust, de grootste kans kreeg. Imre de Jong was in een duel met Jaime Bruinier in de 16 meter, overtuigender en drukte af voor de 2-1 die echter door Rob van der Sluis met een alles of niets sliding op de doellijn werd voorkomen. Uit de rebound had de man met de mooie naam opnieuw een grote scoringskans maar inmiddels was Frans Koornberg weer ter plekke en hij ranselde die kans tot een doodgewone corner. Ai, dat was billenknijpen en genieten tegelijk. Na de rust opnieuw twee ploegen die volop voor de winst gingen. Langzamerhand trok ACV het overwicht naar zich toe maar moest alert blijven op de soms razendsnel uitgevoerde omschakelingsmomenten van VVOG. Uit één daarvan had Jeremy de Graaf moeten scoren toen hij met een strakke pass van Tim Brockhoff diep op de helft van ACV aangespeeld werd. Met een prachtig overstapje veschalkte hij de ACV verdediging, kwam in de voor hem ideale scoringspositie, maar verzuimde de trekker over te halen. Een zucht van Asser opluchting en dat herhaalde zich even later, toen opnieuw De Graaf bij een soortgelijk moment helaas weer te hoog richtte.
De krachten en concentratie bij VVOG werden door toennemende vermoeidheid geteisterd. Uit een corner knalt Erich Jongeling net over de kruising. Modou Nijang lost Oussame Labari af. Het weerhoudt ACV er niet van nu volop de aanval te zoeken. Het ruikt de overwinning en VVOG is niet meer bij machte fel van zich af te bijten. Tot de 81e minuut houden we het droog maar dan slaat ACV genadeloos toe. Op links een snelle combinatie, linksbener Gill Göbel, kapt Wilko Braam uit, geeft een slim passje op Imre de Jong die zich niet bedenkt en van 5 meter Frans Koornberg kansloos laat. Eén echte fout maakte scheidsrechter Schaper in mijn ogen in de 83e minuut, toen Jeremy de Graaf op aangeven van Pernelly Biya, in de 16 onderuit werd geschoffeld. Hij zag er niets in. En toen zelfs ook de inzet van Frans Koornberg als nieuw aanvalswapen in de 91e minuut niets uithaalde wisten we dat we het hoofd opnieuw moesten buigen. Opnieuw voetballend een stap gemaakt maar niet het gochme gehad om op beslissende momenten de trekker over te halen. Dat is flink balen maar tegelijkertijd biedt die sombere Drentse herfstmiddag wel geloof in een kanteling voor toekomstig succes. Dat moet dan eerst gaan gebeuren in de aankomende twee  thuiswedstrijden. Eerst aankomende zaterdag voor de beker tegen Turkse kracht met aansluitend die week daarop voor de competitie tegen DOS'37, vervolgens uit tegen ACV Apeldoorn en de (vervangende) derby thuis op 14 november tegen Urk