Teams

Ik bid nie vuur bruune bon’n. Die zin staat voor mij nog steeds synoniem voor dat prachtige fietsland Drenthe en gezwind waren wij comfortabel met Smits reizen onderweg naar Hoogeveen.

Hoogeveen, 55.000 inwoners, geprofileerd als sportstad van Nederland en dat zien we als we het prachtige sportcomplex mogen aanschouwen. Jaloers kijken we naar al dat lekkers. We zijn trots op het onze maar als Harderwijk nou ook eens sportstad van Nederland zou willen worden, zo droom ik.

Genoeg intro. Mensen, een uiterst belangrijk weekend. Hoezo zult u zeggen, er zijn nog maar 2 wedstrijden belangrijk. U zou gelijk hebben ware het niet, dat voor het moreel van uw en onze mannen het uiterst belangrijk is om niet 2 keer achter elkander te verliezen van –met alle eerbied- lager geplaatste ploegen. Uiterst belangrijk omdat het zowel bovenin als onderin nog steeds niet beslist is en uiterst belangrijk omdat we meer zicht zouden krijgen op onze opponent in de beslissende finales van 21 en 28 mei. Gaat u er maar aan staan !.

Wat valt op. Onze illuster trio bestond hedenmiddag uit het duo Ed en Arjan. Hendrik was er samen met Coen (Watbeniktocheengoeiescout) op uitgestuurd om potentieel finale kandidaat Achilles Veen te observeren. Verder de geblesseerde Jamie Bruinier vervangen door good old Thomas Vossebelt en Rik Boersma op links verenigd met zijn F-puillen maatje Lars Kerver en dat was te zien.

HZVV streed voor de laatste strohalm in de wetenschap dat het goed mee voetbalt maar snakt naar iemand die toch regelmatig het net vindt in plaats van een paal, staander of andere hindernis.

En zo begon het ook. VVOG dat een licht veldoverwicht opbouwt maar vooralsnog het vizier niet op scherp had en HZVV dat met de moed der wanhoop wel gevaarlijk werd en in de eerste 20 minuten de wedstrijd had kunnen “killen”.

Maar daar hadden ze kennelijk geen goede info over FK of wel Frans Koornberg. De kersverse eigenaar van een inmiddels van het dakraam beroofde caravan gesitueerd op het mooie Molencaten vertoonde meer dan toevallige overeenkomsten met inspector Gadget. Kent u die tekenfilmserie nog (nu gaan googlen aub). De onhandige detective had moderne technische foefjes waaronder een in een flits uitschuifbaar been. Én dat, geachte lezers, was nu deze zaterdag net aan de hand met FK alias keeper Gadget. Telkens als wij dachten, daar gaattie, drukte Frans sluiks op de knop en fjuttttt daar kwam dat been er uit spuiten en daarmee ook de bal. Van de weeromstuit schoten de HZVV’ers de bal in de rebound richting het nabijgelegen vliegveld. Dat is nog een wat anders dan een drone !.

Één keer weigerde die techniek zoals dat ook bij inspector Gadget wel gebeurde en toen lagtie er ook gelijk in. Frank Strijker bracht met een lage schuiver de verdiende 1-0 op het scorebord en het aanwezige thuispubliek veerde op in de hoop van dat moment.

In de rust beraamde het VVOG trainerskoppel een list en brachten Stefan Jansen voor Thomas Vossebelt en “the man from Putten”  Martijn Duits in en dat was het startpunt voor een uiterst aantrekkelijke 2^e helft. De VVOG elf zetten de schouders en gezamenlijk onder en er ontstond meer ruimte voor beide elftallen. Het was zoals Rik Boersma mij zei, of de deken van warme lucht die opsteeg van het kunstgrasveld, van ons afgleed en tot nieuwe impulsen leidde.  Over en weer zagen we mogelijkheden en kansjes. Inspector Gadget hield het VVOG doel schoon en aan de andere zijde dacht keeper Hidde Streutker “wat jij kan, kan ik ook” zodat vooralsnog de status quo bestendigd bleef.

De vereende krachten van VVOG wonnen het zo rond de 75^e minuut van de energie die nog bij HZVV te zien was. Inmiddels was ook Oussama Labari als aanvalskracht ingeschoven en die had nog wat goed te maken uit voorgaande wedstrijden.

Op rechts ontving de vlijtige Pernelly Byia de bal. Ons beschermend tegen de felle zon, zagen wij Per dreigend met bal het strafschopgebied ingaan. Een valse beweging naar rechts verrast de HZVV verdediging en biedt Pernelly het zicht op wie anders dan (de man van 24 treffers) JdG en die liflaft –klokslag laatste kwartier- de bal resoluut achter Hidde (1-1).

De ban was daarmee gebroken en de Oussama Belarbi show aangebroken. Eerst startte hij vanaf net  de HZVV zijlijn al jonglerend richting HZVV doel alwaar hij als Fred Kaps in zijn beste jaren de bal dan weer liet verdwijnen en weer tevoorschijn toverde alvorens deze “verkapt” los te laten op het doel alwaar de staander succes tegenstond.

Dat inspireerde Martijn Duits in de 83^e minuut weer voor het afleveren van een precisie pass op de als een hongerige hond zo gretige Jeremy de Graaf die dit buitenkansje niet onbenut liet en -en passant-ook nog door de benen van Hidde Streutker heen scoorde.

Het slotakkoord was –in minuut 89- wederom voor Oussama Belarbi. Hij kopieerde het voorbeeld van Duits en met een prachtige boog kreeg Rik Boersma het leer prima in de loop mee en bijna had hij ook nog op het andere veld gescoord enthousiast als hij was doorgelopen bijna tot achter de omheining.

Wat een heerlijk gevoel was dat over een tweede helft waarin iedereen kon smullen van wederkerige kansen. Sneu voor de HZVV’ers die de nacompetitie in kunnen en trots op ons VVOG dat daarmee ook weer een plaatsje op de ranglijst opschoof in de aanloop naar de laatste competitiewedstrijd thuis tegen Excelsior’31.

En dan de finale. De analyse van de specialisten Van Steenis/Bensing liegt er niet om en -zou het zo mogen zijn- dan is het duo Hendrik/Coen voor niets afgereisd naar het Brabantse Achilles Veen. Want het zou zo maar eens kunnen dat Huizen onze tegenstander wordt. Als het niet anders wordt, maar dat weet u volgende week.

Ik wens u een prettige zondag met een in ieder geval bekende winnaar de Eredivisie en wellicht Tom Dumoulin nog in de roze leiderstrui van de Giro.

Willem Lubbersen