Teams

Ik schaam mij als mens steeds vaker over het gebrek aan respect en fatsoen.

Wat onderscheidt ons nog van dieren als respect en fatsoen voor de ander zijn verdwenen. Een wereld waarin de grootste mond de zwijgende meerderheid zijn wil oplegt ?.

Zijn we dan ziende blind, horende doof ?. Hebben we dan niet geleerd dat in zo’n wereld de angst, onderdrukking en het wantrouwen regeert. Dat oorlog en verdriet alleen maar leiden tot slachtoffers en een leven dat het niet waard is om geleefd te worden.

Of om het terug te brengen tot het niveau van het voetbalveld. Wanneer stelt de zwijgende meerderheid van respect en fatsoen nou eens een daad. Bij racistische opmerkingen of geluiden staken die wedstrijd, 3 punten in mindering en een wedstrijd zonder publiek voor de thuisclub met een omgekeerde bewijslast. Overigens met alle respect en waardering voor de reactie en maatregelen voor Harkemase Boys. Het gaat niet om dit geval, het gaat om het verschijnsel.

Het incident  verklooide de prachtige voetbalmiddag op De Bosk in één klap. Weg was het aura van twee winnende teams, omarmd door een waterig zonnetje en omgeven door druk koutende supporters die de atmosfeer verder verwarmden.  Een wedstrijd waarin de regisseurs aan beide zijden ontbraken. Bij VVOG, Jaime Bruinier wegens een blessure en bij Harkemase Boys, Oebele Schokker vanwege een schorsing. Wat gebeurt er in een wedstrijd zonder centrale regie, dat was de hamvraag. Na het eerste fluitsignaal werd die vraag direct beantwoord. De openingszet was voor VVOG. Jeremy de Graaf, ook vandaag weer maakte hij het verschil, drong links diep in het strafschopgebied door en passte de bal  scherp op Tim Brockhof maar die kwam één teenlengte  tekort. De ouverture was de opmaat voor een eerste helft waarin een korfbaluitslag net zo makkelijk op het scorebord had kunnen staan als de uitslag na 45 minuten deed vermoeden. In een onbewaakt ogenblik ontsnapte in de 13^e minuut Jordy van Wijk aan zijn directe bewaker Rob van der Sluis en verschalkte hij Frans Koornberg met een stuiter (1-0). De keepers die aan beide zijden uitgroeiden tot uitblinker met uiteindelijke winst op punten voor Erick Jansema van Harkemase Boys. Voor de neutrale toeschouwer was de eerste helft smullen geblazen. Voor de thuis- en uitsupporters was het gepuf en gesis niet van de lucht, diepe teleurstellingen wisselden met regelmaat met kreten van bewondering. Het gemis van een centrale regie bij VVOG leidde tot een gebrek aan georganiseerde druk op de technische begaafde en van inzicht getuigende achterwaartsen van Harkemase Boys. Een elftal dat als geheel een zeer gebalanceerde indruk maakte en altijd met rust en natuurlijk ogende combinaties de aanval koos. En daar was dan ook nog ene Joram Smits. Wat die aan brandstof tot zich genomen had, bleef een raadsel. Resultaat was wel dat hij steeds op standje Boost langs onze in de eerste helft geplaagde Lars Kerver vloog. De onbekende brandstof had echter wel één nadeel, de scherpte in de vervolgbeslissingen leed er onder. Bij elkaar opgeteld kwam ik al gauw tot 4 à 5 “bijna niet te missen kansen” maar Joram presteerde het steeds de verkeerde te kiezen. Aan de andere kant voor VVOG zeker ook 2 tot 3 meer dan riante mogelijkheden om de gelijkmaker aan te tekenen. Eerst was daar Pernelly Byia die alleen op keeper Erick Jansema afging met de uitdrukkelijke intentie om hem daarna met bal te passeren. Hij liet zich echter, na later bleek, afleiden door de mee sprintende Jeremy de Graaf. Per’s blik ging naar Jeremy; stond hij er beter voor of zal ik het alleen doen. Dat moment van afleiding vertroebelde zijn focus . Niemand zag het, Erick Jansema wel. Hij zag de twijfel bij Pernelly, wist wat er ging komen en smoorde het schot. Even later, de gewiekste Jeremy de Graaf creëert zich in het strafschopgebied ruimte voor een verdekte schot dat de paal als sta in de weg tegenkomt. Ondertussen had de VVOG staf zich gebogen over gepaste maatregelen om het gevaar van de vrije opbouw in te dammen. Oussama Labari moest als gevolg daarvan zijn plek afgeven aan Jeffrey Arends die zichzelf een goede invalbeurt bewees.  Aan de andere kant ontsnapte Arton Musliu aan buitenspel maar hij leed aan hetzelfde syndroom als de VVOG’ers en  lobde de bal over Frans maar naast het doel. Toen de fluit voor de rust klonk, vroeg menig supporter aan z’n maat om even in de arm te knijpen en de bril te controleren. Was het werkelijk slechts 1-0 of was er meer aan de hand.

De peptalk in de rust miste zijn uitwerking niet op de groen-witten. Zij kwamen met gegroepeerd voetbal veel sterker uit de starblokken dan de Harekieten. Zij stonden er bij en keken er naar en mogen keeper Jansema wel op hun handen naar huis dragen dat het doel ongeschonden bleef. Had deze keeper de wedstrijd al een keer beleefd of zo ?. Hoe kan het dat hij precies en nog wel twee keer achter elkaar wist waar Jeremy de Graaf de bal in het doel dacht te werken. Is er Voodoo in het spel geweest of zo. En net toen we ook die laatste tegenstand dachten te gaan slechten, beslist het noodlot. Tim Brockhoff laat zijn voet ongelukkig staan net waar Rolf Dijk hem wilde voorbij gaan met een penalty als gevolg die benut werd. Ondanks de niet aflatende pogingen van de onzen was daarmee de wedstrijd gedaan met het diep onterende en ontsierende incident als slotakkoord.

Voetballend heeft VVOG echter laten zien dat zij ook met de beste club uit deze Hoofdklasse C mee kan. Dat moet vertrouwen voor het vervolg geven met de komende thuiswedstrijd tegen ACV in het verschiet.

Sportief en in termen van menselijkheid, respect en fatsoen was deze wedstrijd een dieptepunt. Een diepte punt dat zeker om een gepaste reactie vraagt en dat er ook ongetwijfeld zal komen.

Met respect en fatsoen,
Willem Lubbersen