Teams

Een aan vorige week identiek scoreverloop zorgde voor een puntendeling in Aalten. Toeval of…..

Bent u bekend met het begrip “hotseknotse begonia boerenkoolstronkeradeel voetbal”. Neen ?. Welnu, permitteert u mij tot een uitleg. Men neme de volgende ingrediënten. Één klein natuurgrasveld, vol met butsen en onvoorspelbare hobbels. Twee en twintig tot op het bot gemotiveerde spelers, één scheidsrechter uit Goes. Een verkeerd ingesteld NIEUW scorebord, 600 kleumende hartstochtelijke toeschouwers en een speaker die daags na de gebeurtenis tot schrik van de toeschouwers uw geheugen nog eens opfrist over ver voorbijgaande gebeurtenissen óp het veld.

De VVOG staf, had niets aan het toeval overgelaten. In de wetenschap dat slechts winst in de twee nog resterende duels zekerheid zou geven over de 2^e periodetitel, waren zij tot op de tanden bewapend met de sterkste opstelling en de meer dan harde kern uit het 2^e elftal.

VVOG schoot uit de startblokken onder het motto “den eersten klap is een daalder waard” daarbij indachtig de door de trainer ingefluisterde tactiek om met een bal achter de AZSV verdediging de snelle voorwaartsen Jeremy de Graaf, Pernelly Biya of Oussama Labari in stelling te brengen.

Al in de 6^e minuut werd aldus Jeremy de Graaf weggestuurd die door Michael Vaags onheus werd bejegend op de rand van de 16 meter iets schuin voor het AZSV doel. “The man from Goes” was dat niet ontgaan. Alles wat uit Aalten aanwezig was hield de adem in. Zou de leidsman al zo vroeg in de wedstrijd de fatale rode kaart doen verschijnen. Neen, die bleef uit. Maar daar was wel direct het uit de Once upon a time in the West getrokken scherpschuttersduel tussen hoofdklasse C topscorer Jeremy de Graaf en de door ons verguisde roodharige doelman Ruud Kempers. De kleine maar o zo atletische Ruud, bezorgt ons sinds lang oncontroleerbare zenuwtrekken. Hij was het die in voorgaande edities ons dwars had gezeten in de drang naar de overwinning.

Alleen de wind was nog hoorbaar toen Jeremy zijn aanloop nam. De kogel die uit zijn loop vertrok had een verwoestende uitwerking. Als in een slowmotion hoorden wij het gefluit waarmee de bal over de muur richting de stalen staander vertrok. Als verstijfd zag Ruud het gevaar aankomen, maar hij was te laat.  De bal beroerde met een ijzingwekkende kreet de doelpaal om vervolgens dof in het net te belanden (0-1).

Die vroege schijnbare knock-out had VVOG moeten nutten voor de genadeslag. En daartoe kreeg het, nauwelijks enkele minuten later, volop de gelegenheid. Weer werd Jeremy de Graaf weggestuurd, ditmaal op links. Zijn maatje Pernelly Biya koos reeds de ideale positie om uit een slimme vinnige voorzet de 0-2 in te tikken. Maar Jeremy zag hem dit keer niet en hongerig naar een opeenvolgend succes, joeg hij de bal richting Ruud Kempers maar had te hoog gemikt. Helaas voor ons.

AZSV krabbelde hierna langzaam maar zeker op en wist VVOG achteruit te drukken en dat gaf de roden vertrouwen. Zij herpakten zich in de tactiek van de lange ballen op de altoos gevaarlijke spits Rik van der Eerden. De man van DOVO, woonachtig in Doetichem is fysiek, in de lucht en ook aan de grond een begrip want ook hij heeft er inmiddels al 11 in het mandje liggen.

Daarachter, voor de afvallende bal wachtte als een hyena het slangenmens ; de vliegensvlugge Yessin Maskoul. Meer en meer werd de bal richting Frans Koornberg gezonden. Daar was de eerste waarschuwing toen uit weer zo’n granaataanval, de behendige Tim Pothast opeens vrij voor Frans Koornberg verscheen. Met een katachtige voetbeweging wist oermens Frans de bal tot corner te verwerken. De druk werd echter groter en groter en trof doel toen in de 39^e minuut uit een corner Yessin Maskoul de afvallende bal met een sissend genoegen achter Frans Koornberg liet verdwijnen.

Na de thee was het AZSV dat in vijf minuten verschrikkelijk huis hield in de VVOG verdediging alhoewel het team een niet geringe tegenslag had te verwerken. De schrik van VVOG, doelman Ruud Kempers moest vervangen worden door 2^e doelman Kevin Swarthof.  AZSV startte waar het de 1e helft mee begonnen was, druk zetten op de VVOG verdediging. De in smetteloos groen gestoken Harderwijkers slaagden er in die fase niet in om onder die druk uit te voetballen. In de 48^e minuut greep Jan Jurriën Hop naar de noodrem schuin links voor het VVOG doel zo rond de helft van de 16 meter. De stellingen werden ingenomen maar daar dacht Sven Spekking anders over. Hij wenste revanche te nemen op die fatale vrije trap van Jeremy de Graaf en met alle venijn vuurde hij een verrassingsknal richting Frans Koornberg die volop in de concentratie van een voorzet stond. Te laat realiseerde hij zich het rechtstreeks gevolg van de Sven Spekking inslag en daarmee veerde alles wat Aalten op om de voorsprong te vieren (2-1).

Nauwelijks had het publiek het contact met de grond hersteld of opnieuw konden zij de lucht in toen uit een hernieuwd offensief Freek Mulder het leer uit een voorzet in het VVOG net deponeerde (3-1). Het herhaalscenario van AZSV-Urk doemde daarmee uit de mysterieuze mist op.

Intussen had wanhoop en desillusie zich meester gemaakt van alles wat VVOG lief had. Weg 2^e periode titel, weg hossende menigte, feest, lonkend sinds lang vervlogen succes. Maar VVOG herpakte zich, rechtte de schouders en onder de bezielende regie aanmoedigingen van Ed Engelkes werkte VVOG zich over het dode punt heen.

Bij de roden werkte dat als een lap op de bekende stier en kroop het déjà vu gevoel van de voorgaande wedstrijd in de ledematen. Die angst werd bewaarheid. In de 63^e minuut schoot Jeremy de Graaf uit een flipperkast moment de bal langs Kevin Swarthof (2-3) en amper 2 minuten later herhaalde Wilko Braam dit succesvol gebleken recept en tekende daarmee de gelijkmaker aan (3-3).

Dat was het startmoment voor het opvoeren van de amusementswaarde van de wedstrijd naar een dikke 10. Twee teams die volop voor de winst gingen.

Eerst was daar vanaf ruim 35 meter recht voor het doel, de ongelooflijk harde knal van Jurriën Hop gevolgd door de eveneens ongelooflijke redding van Kevin Swarthof. Daarna waren er twee gedenkwaardige uitvallen van AZSV. Bij de eerste werd Rik van der Eerden gestuit door een verlengde uitgestoken teen van de VVOG verdediging maar werd Yessin Maskoul in de vervolgactie onrechtmatig gestuit.

De bal ging op de lijn van de 16 meter voor een allesbeslissende vrije trap maar werd hoog over geknald. En dan was daar even later het wederom uitgebroken slangenmens Yessin Maskoul. Richard Gooijer had slechts één keuze en al ruim voordat de man uit Goes het rood aan hem had kunnen laten zien, had Richard de gang naar de kleedkamer al gemaakt. Een treffer leverde dat echter niet meer op en zo kwam er een einde aan een hotseknotse begonia boerenstronkeradeel spektakel met amusementswaarde 10.

En een punt dat VVOG in leven laat voor de titel. Met de finale finale volgende week zaterdag thuis tegen mede concurrent Staphorst. Die finale finale wedstrijd zal de slotbeslissing brengen of VVOG in de vaart van het succes zal worden opgenomen. Met support van alles wat maar VVOG heet gaan we dat mogelijk moeten maken.

Ik wens u een liefdevolle valentijnsdag.

Willem Lubbersen